Блоги Бахтиёр

weblogи Бахтиёр Фазуллоев.

Рох ба сўи Шпола идома дорад…

Оҳиста-оҳиста субҳ ҳам сафед шудаст. Ба ҳарсеи мо (самандро ҳам ба назар гирем-дия) Далер Назари ғариб бепулакак хизмат карда истодааст. Ҳамин ғариб-ғариб мегуяму, ба ёдам Худораҳматии Кароматулло меояд. Агар у ҳам роҳи ғарбиро пеш мегирифт шояд зинда мемонд, ки медонад… Марг ҳам мачбурй мешавад-ку! 

Пеши назар давраҳои чанги шаҳрванди меояд. Чи қадар мардумамонро бехонаву дар кард ин чанги ланъати.
Ана ман ба зиёрати хонаи охирати як точикбаччае рафта истодаам, ки 66 сол муқаддам дар ин замини имруз барои мо бегона «Ватан» гуфта чонашро ба Чонофарин супоридааст. Шаҳид аст, имонам ба ин комил аст.
Яроқ ба даст гирифтану чангидани уро метавон фаҳмид, чун бар зидди душман, бар зидди фашизм, аммо чангидани фарзандони точик бар зидди якдигарро чи тавр баҳо диҳем?! Ё чи тавр тасвир кунем? Шояд ба ин савол ҳеч кас чавоб надихад. 

Худоё чи имтиҳоне аз точикон мегири-а.
Шунидаам, ки Худованд беҳтаринонро аз имтиҳони вазнину сангин мегузаронад. Пас, бешак миллати ман беҳтарини миллатҳост. Ҳазор сол давлати точикон дар дасти туркон буд, аммо ба ҳар ҳол давлати точикон буд. Чи имтиҳони осоне будааст, он назар ба имтиҳони сангини дар пешбуда.  

Инкилоби Октябр шуду точик аз руи замин гуё гум шуд. Шукрат мекунам, ки ин имтиҳонат зиёд тул накашид. Аввал дар ҳайати республикаи Узбакистон ба таври автономи, баъд бо як вачаб хок республикаи алоҳида шудем. 

 Баъди 70-сол моро «воля» доди. Чи хурсандамон карди! Аммо боз як санчиши сангин пешамон монда будию, мо бехабар… 

Дунё аз МО точикон давлатдорй ёд гирифтааст. Кй аввалин шуда давлатдориро тарики вазоратҳо пеш гирифт? Точик! Давлати Чин, ки бузургтарин буду ҳаст, бо ҳамин кадар фалсафаи бояш бо чи дар дунё машҳур? : Бо Great walls! Маҳз точикон нишон доданд, ки барои ҳимояи давлат ягон деворе зарур нест — агар халк давлатшро дуст дорад. Беҳтарин девор!!! 

Мо аз соҳибистиклол гардиданамон чунон бехуд шудем, ки… Душманомон гуфтанд, туро бародарат душман аст, дигаре – падарат… Аз бехудиамон бе худтар шудему ярок гирифтему якдигарамонро катл кардем. Чи вокеоти нангин! Агар бегона маро мекушт, шояд то ба ин дарача алам намекард. 

Хайфи миллат. Садкаи ин миллат шавам… 

Чунин имтихонро ёд надошт ин миллат.  

Дунёи савдо бигзарад,
Андуҳи дилҳо бигзарад.
Ҳам навбати мо, ҳам навбати мо,
Ҳам навбати мо, бигзарад…  

-Ҳо, -мегуям Далер, -рост мегуи, он гузашту ин ҳам гузарад…
Далер давом медиҳад: 

Аммо бо сад рамзу нишон…  

Миллати ман оҳ мекашаду бо Далер хамовоз мешавад:  

Чандин макон дигар шавад,
Чандин замон дигар шавад…
Чандин чаҳон ЧАНДИН ЧАХОН дигар шавад…
Аммо ба сад рамзу нишон,
НЕКИ БИМОНАД ЧОВИДОН!!! 

Чи хамсафари хуб хасти, Далер? Худат ку ба мисли бехтарин фарзандони миллат, масалан, Камоли Хучандию дигарон гариб хасти, боз ба ин нигоҳ накарда мани мусофирро дилбардори хам мекуни? Бузург хасти! 

Мо як нафас меистем. Владимир Викторовичро хумори сигор гирифтааст. Вообще, ман уро шинос накардам? Беҳтарин гидрогеолог дар Институти илмӣ-тадкикотии Гидрометеорологии Украина. Шиносои аз ин зиёд намешавад 🙂 

Агар ман ба мисли вай мебудам, гуем-ки ба ким-кадом як шахси бегона чунин ёрй мекардам? Ҳмм. Ба гумон… 

Як вокеае ба ёд омад, 

Тирамоҳи соли гузашта ба лабораторияи мо намояндагони Москов омада буданд. Азбаски точик хастем, мурда-мурда мехмондориаш кардем-дия. Хуллас, «Расми хуби точиконро» гум накардем. 

Рузе, ки ба Душанбе мерафт, аз у хохиш кардем, ки моҳй диҳем то ба шиносамон, ки дар Аэропорти Душанбе вайро пешвоз мегирад, расонад. Падарланъату окипадар руи рост:
-Нет, я это не буду отнести-, гуфт.
ВОҲ!!! Замину Осмон ба якдигар часпиданд. Хун дар сарам зад. Сардори лабораторияам, ки худаш урус ҳаст (не, инаш уруси худамон) маро бо чи тавр ором кард, намедонам…
Ҳеҳ, руи рост бо точики ҳакораташ кардам. Ки мегуяд, ки нафаҳмад!
Баъд уруси худамон ба ман фахмонд, ки барои москвичхо — «это в порядке вещей… все нормально…»
-Мурад, ки ба аэропорт намебарамаш! — гуфтаму дар берун интизори одамони худамон будам.
Хуллас, як бало карда вайи ланъатиро рози кунондану моҳиро ба вай, уро ба мошини ман бораш карданд.
Не, намебурдамаш, лекин ҳамин начальники марказамон (Маркази илмӣ-истеҳсолии «Технология», ки дар онҷо кор мекунам) Ҳоҷиён Мирзошокири Қосимпур мачбурам кард. Мирзошокир номзади илми кимиё аст, дар соҳаи тилло кор карда истодааст. Агар садди роҳаш нашаванд, ин чавон номи миллатро бо илм дар дунё ошно месозад, иншооллоҳ.  

Аслан, укроинихо Руссияро онкадар дуст намедоранд. Мегуянд, Руссия аз ҳар чихат фишор меорадашон… 

Хавои хашмину кахролуд

Хавои хашмину кахролуд

 Ман ҳам як ҳавои тоза гирам гуфа, ба берун баромадам.
Борон аллакай монда буд. Ба ин нигоҳ накарда, ҳаво қошу қабоқашро намекушояд, хашмгину абролуд. Ба  атроф менигарам, Худоё! Чи хушбахт хастанд, хахолҳо! Худо барояшон аз ҳама боигарии асосии инсон  – замин додааст, боз чигуна: сиёҳзамини (чернозем) равғанин!!! 

Агар барои халки точик ҳам чунин замин медоди, — хасрат мекунам ман. Як вачаб замин додию камтар аз даҳякаш хокаст дигар ҳама куҳ… 

 Фикрхои пешин тасдик мешаванд, миллати ман дар ин дунё ба имтихони вазнинАШ гирифтор аст… 

Сабр мебояд, сабр…
Дигар чй чора?

Реклама

Декабрь 4, 2009 Posted by | Uncategorized | 10 комментариев